Hope Leaves
In the corner beside my window
There hangs a lonely photograph
There is no reason
I’d never notice
A memory that could hold me back

There is a wound that’s always bleeding
There is a road I’m always walking
And I know you’ll never return to this place

Gone through days without talking
There is a comfort in silence
So used to losing all ambition
Struggling to maintain what’s left

Once undone, there is only smoke
Burning in my eyes to blind
To cover up what really happened
Force the darkness unto me

Hope Leaves
Penceremin yanında, köşede
Yapayalniz bir fotoğraf asılı..
Bir sebebi yok
Asla farketmeyişimin
Beni alıkoyabilecek bir anıyı..

Bir yara var her daim kanayan
Ve her zaman yürüdüğüm bir yol.
Ve biliyorum, buraya asla geri dönmeyeceksin..

Birbiri ardına günler geçirdim hiç konuşmadan
Sessizlikte bir rahatlık var..
Böylece alıştım tüm hırsımı kaybetmeye
Ve kalanları bir arada tutma mücadelesine..

Bir defa parçalanınca, geriye kalan sadece duman
Gözlerimi köreltircesine yakıp
Gerçekte ne olduğunu gizleyerek
Karanlığı zorla içime katan..